Gdy Cię los okrutny chce pozbawić wzroku,
przyjdź na grupę wsparcia, tu odnajdziesz spokój.
Tutaj znajdziesz krąg przyjaciół, bratnie dusze,
dostarczymy ci radości, doznasz wzruszeń.

Refren:
My grupa wsparcia, gotowa do natarcia.
Razem ponad chmury — przeniesiemy góry.
Walczmy z ciemnościami duszy kolorami.
Ty dołącz do nas też.

Złap za laskę, załóż buty, wyjdź do ludzi —
powiew wiatru, promyk słońca Cię obudzi.
Zobacz wokół — świat się śmieje — jest przyjemnie,
więc zapytaj — Czy tak musi być beze mnie?

Przyjacielu, jeśli w błoto wdepniesz nogą —
nie rozpaczaj — dobrzy ludzie Ci pomogą;
nie rezygnuj z wyjścia z domu tuż po burzy,
chociaż zmokniesz — nie utopisz się w kałuży.

Idąc w mieście przez ulicę i chodniki,
użyj laski, nie licz na szybkie uniki;
bo gdy głową trafisz na twardą przeszkodę,
zyskasz guza a stracisz ducha pogodę.

Autobusem chcesz podjechać na spotkanie,
gdy ucieknie Ci sprzed nosa — Cóż się stanie?
Jak poradzisz sobie w takiej sytuacji?
Idź do przodu! Nie kończ dnia na rezygnacji!